این جای خالی تو
انار که از دستان ات افتاد هزار دانه یاقوت خنده افشاند بر منظومه ی کائنات و نقطه پرگار بود و من وآبی بود و تو قطره قطره دیدار می بارید و پر می زد شکوفه در حلقه ی ما هنوز میان این همه شعاع جویبار می روید و بنفشه می رقصد در جای پای انار خنده ام می گیرد از آب چشمان ام که طغیان نمی کند با آن همه آتش. رشک می برم که این همه بی تو زیر سر نگاهی است که سرک کشید از پس حجاب ات.
| Design By : Night Melody |